Athene - Istanbul

Chaos

We fietsen over de meest mooie weg ooit. Stel je voor, rechts ligt de zee met daarin een paar kleine eilandjes. De zon schijnt, de zee is donkerblauw en kleurt lichter bij de kust. Aan de horizon loopt hij over in de blauwe lucht.  Er zijn hier en daar wat kiezelstrandjes, maar veelal zijn er rotsen en loopt de weg hoog boven het water. Links zijn er bergen. De weg is uitgegraven en de rotsen zijn stijl. Ze hebben de kleur van mergel vermengt met verschillende tinten grijs. We klimmen naar zo'n 300 meter. Prachtig uitzicht. We gaan even landinwaarts, passeren een authentiek Turks dorpje (Uçmakdere) en draaien dan weer naar de zee toe. We zijn bijna bij de top en het wordt iets vlakker, maar we gaan de bocht om en zien een grote grijze wolk komen van achter de bergen.

Lees meer

We zijn in Turkije!

Nadat we de rivier hebben overgestoken, het laatste mannetje met geweer en het laatste mannetje in een hokje achter ons hebben gelaten, zijn we er dan. We hoeven geen visum te laten zien, we mogen langs elke slagboom rijden en fietsen langs de tegemoet komende file van vrachtauto's het land binnen. Het is meteen compleet anders dan Griekenland.

Lees meer

Gestrand

Luke en ik zijn gestrand in Alexandroupolis. Letterlijk. We strandden al eerder op het eiland Thassos, maar door de regen en (bizar harde) onweer voelde dat wel als een rustdag, maar had de 'golden beach' camping niet echt zijn belofte waar gemaakt. Dus hebben we gisteren 119,54 km gefietst om vandaag met onze billen op een strandbedje te kunnen hangen. De zon schijnt, de lucht is blauw en we chillen :). 

Lees meer

  • 1
  • 2