Tussen hemel en aarde

Da's best een eind fietsen kan ik je zeggen. Ik moet ook goed checken of ik er nou echt ben. Een klein bordje met vaag 'tussen hemel en aarde' wijst me de weg. Eerste indruk van de camping: hippie-achtig. Tweede indruk: Boomhut! Touwen en loopbruggetjes over het water! Idyllisch plekje onder een boom! Vet mooi uitzicht! Ooievaarsnest! Moestuin! Geheime paadjes door het groen! Kippetjes op stok! Jeuh! Vet leuk :D.

Mijn plan is om deze week alleen door te brengen, in de natuur. Lekker buiten. Ik wil research doen. Ik wil schrijven. Ik wil eens kijken wat er komt. Dat is super verhelderend op z'n tijd. De laatste keer ging ik alleen op de fiets naar Kopenhagen en da's toch al zo'n 3 jaar geleden. Het werd weer eens tijd.

Nu merk ik dat veel mensen dat apart vinden. Zielig zelfs? Ik beschouw het zelf als de ultieme vrijheid. Ik mág en kán dit doen; een week lang slapen in een tentje en alles zelf bepalen. Ik zie het wel als werkweek hoor, ik doe zelfs best veel, maar het hoeft niks op te leveren. Voor niemand, behalve voor mezelf misschien. Wat een luxe!

Ik ben redelijk rap naar de camping gefietst en als ik rond 19.00u aankom ga ik langzaam naar een lagere versnelling. Rústig koken, eten en lekker slapen. De volgende dag fiets ik met 28 graden naar de bieb in Utrecht, zonder airco (oke, da's wel een beetje zielig) en daar drijf ik rond vijven weer uit.

's avonds slaat het noodweer toe. Ik heb net mijn eten binnen als het gaat hózen. Da's op zich niet zo'n punt, maar het onweer dat volgt wel. Mijn hemelse plekje onder de boom is de hel. Gelukkig slaap ik er niet minder om en 's ochtends word ik met een fijn zonnetje op aarde wakker, gelukkig.

's middags jatten twee kraaien mijn gesmeerde brood met lokale kersenjam terwijl ik twee minuten naar de wc ben (ook zielig!) en verder chill ik in de zon met mijn research-boek.

Luke, Josine en Gijs komen die avond eten (omdat ik zielig ben - ow nee, omdat ik toch wel erg van gezelligheid blijk te houden). Ze moeten hun halve inboedel meenemen, maar hey. Wat een charme. We eten wraps op een kleedje en testen daarna de planken en touwen over het water. Ik moet lachen als Luke in zijn kantooroutfit bibberend de sloot oversteekt, haha. Lekker!

Donderdagavond heb ik dan éindelijk mijn boek uit en besef ik - as usual - dat ik veel te weinig tijd heb voor al mijn plannen. Er volgt een eindsprintje waarin ik toch nog wat bereik (check hier) en dan is het tijd om terug te keren naar de realiteit. 

Ik pak in, spring op mijn fietsie, werp een laatste blik op het ooievaarsnest, dat ondertussen is uitgekomen(!) en krab me de hele terugweg een ongeluk. Want dat vertelt dus niemand hè; dat er knetter veel muggen zijn tussen hemel en aarde!


Ps. Ik ben deze week verder gegaan met mijn speurtocht. Als het je boeit, check dan snel hier
Ps2. Wist je dat ooievaars een klepperend geluid maken? Goed voor je trivia kennis.

Bonusfoto's:


Echt wel een lekker groen plekkie. 


Oeps. Wel zonnepanelen!


Lekker fietsend in een zomerbuitje naar de bieb! 

Post comment as a guest

0 / 500 Character restriction
Your text should be in between 10-500 characters
  • Ellen

    Super leuk geschreven weer! Vooral titel en eerste zin, heel leuk!
    Enne, helemaal niet zielig.