Back to nature

Met opgetrokken knieën zit ik op de grote stenen bij de waterkant. Het deinst en klotst om me heen en in de verte zie ik de laatste gele gloed van de dag. Het is hier mooi en oneindig. Oneindig mooi. Josine komt naast me zitten. Eigenlijk zouden we zwijgend moeten wachten tot 'ie onder is. Zo mooi. Maar dat duurt eeuwig joh. Dus kletsen we tot het donker wordt, plassen in de bush bush en kruipen dan naast onze mannen onder het gaas van de binnententen. Het eiland voelt van ons, de wereld perfect.

Lees meer

Winter-spelen

Ik heb een geluksmomentje. Het is 10.00u ‘s ochtends en we zitten in de auto op weg naar het skigebied. We streamen de top 2000 zó de auto in en terwijl Purple Rain voorbij komt, begint ineens de zon te schijnen. Alles is stralend wit om ons heen. We zoeken snel naar zonnebrillen, alleen de mijne ligt nog thuis. Goggle dan maar. Dit moment laat ik niet voorbijgaan. Het winter-spelen is begonnen!

Lees meer

Sensation green

Mijn mini bodylotion, het kleine potje dagcrème met zonnefactor en het scheermesje mogen niet mee, echt niet. Luke kijkt me streng aan. De avond voor onze 4-daagse hike staan we op een Franse camping, aan de voet van de indrukwekkende Alpen, onder de achterklep van de auto elkaars bagage te keuren. "Tandpasta heb ik al", zegt Luke. "Wat hebben jouw boxershort veel stof", zeg ik. We begrijpen dat minimalisme de komende dagen een diepere betekenis krijgt…

Lees meer

Fuut fuuw

'Hoor je dat?' Vraag ik aan Luke. Ik zit wat krampachtig op het voorste houten bankje van de Canadese kano, mijn benen gebogen en geklemd tegen de zijkanten van het stalen ding. Ik hou mijn peddel stil. 'Schreeuwende kinderen' zegt hij. 'Ow ja', zeg ik met enige teleurstelling, 'nu hoor ik ze ook'.

Lees meer